رهگذر مهتاب

که می فرستی ام؟به سوی آشنایان و

نزدیکان تا از من ببرند و روی بگردانند

یا به سوی غریبان و غریبه گان تا گره در

ابرو بیفکنند و مرا از خویش برانند؟ یا

به سوی آنان که ضعف مرا می خواهند

و خواری ام را طلب می کنند؟

من به سوی دیگران دست دراز کنم؟در

حالی که خدای من تویی و تویی کارساز

و زمامدار من.

من شکوه از غربت و تنهایی و دوری ام

را به دامن تو می ریزم و در آستان تو

می گریم و شکایت کارگزاران را به درگاه

تو می آورم. پس تو فقط روی غضبت را

به من منمایان و خشمت را بر من فرو

مریز که باک من تنها از خشم توست و

از هیچ کس جز تو نیست.

خدای من! تو پاک و منزهی و کرامت و

عافیتت بر ما بال گستر است. پس ای

پروردگار من ! تو را به پرتو جمالت که

زمین و آسمان را روشن کرده است و

ظلمتها را شکافته است و پیشینیان

و نامدگان را اصلاح کرده است , سوگند

می دهم که من را بر بستر خشمت

نمیرانی و کیفر عقوبتت را بر من فرود

نیاری.

حق خشنودی از آن توست.صلاح . فلاح

را نگاه رضایت بار تو تعیین می کند,

تویی که خوشنودی و رستگاری را معنا

می کنی .خدایی جز تو نیست......

ای آنکه با حلم خویش از گناهان بزرگ

می گذری,ای آنکه از بام بردباری خویش,

پرده عفو بر جرائم سنگین می کشی , ای

آن که بنده را به گناه , رسوا نمی کنی.

ای آنکه با زلال عفو خویش, لکه های

ننگ بندگان را شستشو می دهی. ای آنکه

نعمتها را به فضل خویش , کمال

می بخشی.ای آنکه به کرامت, هدایای

بی نظیر, به بندگان عطا می کنی.

ای توشه و توان سختی هایم! ای

همدم تنهایی هایم! ای فریادرس غمها

. غصه هایم! ای ولی نعمتهایم!

ای پشت و پناهم در هجوم بی رحم

مشکلات! ای مونس و مامن و یاورم در

کنج عزلت و تنهایی و بی کسی! ای تنها

امید و پناهگاهم در محاصره اندوه و

غربت و خستگی! ای کسی که هر چه

دارم از توست و از کرامت بی انتهای تو!