رهگذر مهتاب

مرادی ادامه داد , به نظرت آدم دروغگویی هستم ؟ نه هرگز از شما دروغی نشنیدم ! دایه با اطمینان این حرفها را میزد . مرادی گفت: وقتی من از سهیلا خواستگاری کردم , پدر و مادرم از من خواستند تا از این دختر صرفنظر کنم . من گفتم : تا دلیلش را نفهمم از سهیلا دست بر نمی دارم و اونها به خاطر اینکه منو منصرف کنند , رازی را به من گفتند و اون راز اینکه عروس خانم بزرگ بچه دار نمیشد , پسرش دایه را برای خودش صیغه میکنه و ازش بچه دار میشه و به دایه میگن بچه مرده . ولی اون بچه را به عروس خانم میدن و دایه بیچاره با فکر اینکه بچه اش مرده , مهر مادریش و با سهیلا تسکین میده , در حالی که به بچه واقعی خودش شیر میداده .

به دایه ظلم شده و از خودش عکس العملی نشان داده که از روی کینه بوده .من از کینه دایه نسبت به سهیلا خبر داشتم. موقع بدنیا آمدن سودابه شب خوابهای پریشان دیدم و صبح با اولین هواپیما خودم را به جزیره رساندم . تصمیم داشتم سهیلا را به تهران ببرم تا زایمانش دچار مشکل نشه. درست موقعی رسیدم که دایه می خواست بچه رو بیرون ببره , با دیدن من منصرف شد. همانطور که شنیدید دایه اعتراف کرد که قصدش از بین بردن سودابه بوده , من سر رسیدم.

سهیلا پرسید : چرا منو سوئس فرستادی ؟ مرادی گفت : تو اعصابت بهم ریخته بود و مرتب رفتارهای غیر عادی ازت سر میزد. ترسیدم تنها دارایی منو ,منظورم سودابه رو اذیت کنی . البته دایه هم بی تقصیر نبود . اون منو از تو ترسونده بود و من فکر میکردم حتما" خطری برای سودابه پیش میاد .

با پیشنهاد دایه تو را به سوئس فرستادم. اینجا گرفتار کارهای مالی شدم . گذشت زمان را نمی فهمیدم . سودابه هم به اندازه کافی دردسر درست میکرد . دایه از پس سودابه بر نمی اومد . منم چند بار خواستم زن بگیرم , اما این دخترت نگذاشت . دردسرهای سودابه به اوج خودش رسید . با یک روانپزشک درباره سودابه مشورت کردم . منو تشویق کرد تا برای اون , یک دوست واقعی پیدا کنم . خبر رسید سودابه دستگیر شده . وکیلم را خبر کردم , اونم دست به کار شد . جاسوسش تو آگاهی از آشنایی سعید و سودابه برام گفت . منم ترتیبشو دادم تا آدرس سودابه به دستت برسه. ولی تو تماس نگرفتی.

خواست خدا بود که پدرت اون شب ما را به خانه شما دعوت کرد. از همه جالبتر اومدن سودتبه بود . اون معمولا" با من جایی نمی رفت و آشنایی شما منجر به این ازدواج فرخنده شد . امروز صبح هم دلم شور زد . درست مثل تولد سودابه , خودم را به اینجا رسوندم . من موقع درگیری شما رسیدم , اما کناری قایم شدم تا تمام حرفای دایه را بشنوم . مردای رو به دایه گفت : سهیلا بچه شرعی توست . پدرش تو را صیغه کرده بود . صیغه نامه را به پدرم نشان داده بود و این مدرک الان پیش منه تا ثابت کنه که سهیلا نا مشروع نیست و پدرم به ازدواج منو سهیلا رضایت داده !

دایه پرسید : چرا اینو زودتر نگفتی؟ مرادی جواب داد : برای اینکه این رازی بود بین پدرم و پدر سهیلا و نباید افشا میشد تا امروز . سهیلا بلند شد و دست دایه را گرفت و بوسید و در آغوش کشید و با اشکی به پهنای صورت از سهیلا عذر خواهی کرد و از او خواست تا اونو ببخشه. سهیلا فقط اشک ریخت . مرادی گفت : نیت دایه بد بود , ولی به خاطر زجرهایی که کشیده بود , خدا نخواست دایه فرزند خودشو از بین ببره .

بیایید این صلحی که خدا به ما عنایت کرده را قدر بدونیم و از لحظات باقیمانده عمرمان برای راحتی همیگر استفاده کنیم . دیگه از شوک در اومده بودیم . سهیلا را به مرادی سپردیم . سهیلا گفت : بدون مادرم جایی نمیرم و این اولین باری بود که دایه را به نام مادر صدا کرد .

دایه هنوز اشک میریخت . با رفتن مهمونهای نا خونده , منو سودابه تنها شدیم . سودابه گفت : اگه روزی میفهمیدم که تو از قصد با من دوست شدی , تو را میکشتم . گفتم : از تو بعید نیست ! گفت : جدی میگم , اون شب خونه شما نمی خواستم بیام , چون از خودم اطمینان دارم و حرف پدرم را باور کردم .با اطمینان بهش گفتم : من لحظه اول از تو خوشم اومد . خدا را شکر که اینهمه سوءتفاهم حل شد .

                                                                                                                    پایان.