رهگذر مهتاب

                                     

 

    " سوء تفاهم "

 

 

           قسمت دهم و یازدهم

 

 

 

 

همه خانواده توی فرودگاه مهرآباد به استقبال ما آمده بودند حتی دایه امده بود با همه دیده بوسی کردیم دایه تو گوش من گفت : سودابه را به سوئیس بردی ناقلا !!  گفتم همه جا اجازه داشتیم بریم الا سوئیس ، دایه نفس راحتی کشید و این منو خیلی ناراحت کرد و بیشتر به حرف های سهیلا ایمان آوردم.

 

از فرودگاه ما را به خونه خودمون که در غیاب ما تهیه کرده بودند بردند با سلیقه تمام جهیزیه سودابه چیده شده بود . مادرم گفت ک ببخشید من به آقای مرادی کمک کردم تا این خونه چیده شد اگه دوست نداشتی خودت تغییر دکوراسیون بده . سودابه برای اولین بار صورت مادرم را بوسید  و اونو بغل کرد.

 

دایه نگران بود و این نگرانی به وضوح در رفتار و حرکاتش دیده می شد ، به آمدن سهیلا چیزی نمانده بود و ما گرفتار مهمان ها بودیم آخر شب ساعت دوازده تلفن همراهم زنگ زد مدیر تور بود از فرودگاه زنگ می زد.

بدون اینکه من حرفی بزنم گفت : شما گرفتارید من سهیلا خانمو به خونه خودمان می برم امشب مهمان ما باشه تا فردا توی بهترین هتل شهر براش جا بگیرم اومدم مخالفت کنم اما قیافه دایه که تمام حواسش به من بود توجه منو به خودش جلب کرد و گفتم : هر چی تو بگی من قبول دارم ، امشب رسیدم ، امکان نداره ، شاید فردا بهت سر بزنم و گوشی را قطع کردم.

 

دایه بال بال می زد تا بدونه با کی حرف میزدم مادرم پرسید کی بود پسرم ؟ گفتم علی دوستم . نمی دونم از کجا فهمیده بود من اومدم .خواهرم از اونطرف گفت : من خبر دادم چی می گفت؟ گفتم میخواست امشب با دوستان جمع بشیم  منم بهش گفتم من زن و بچه دارم نمیتونم ، سودابه وسط حرفم پرید و گفت : تو که از خدات بود بری چرا قایم میکنی ؟میخ واهی برو گفتم : اگه از من خسته شدی برم ، همه خندیدند.

 

مرادی از سفرمان پرسیدانگار حرف دل دایه را می زد سودابه از تمام کشورهایی که دیده بودیم حرف زد به جز سوئیس ، دایه نفس راحتی کشید ولی یکهو پرسید کوه های آلپ را دیدید ؟!! سودابه گفت  اون دیگه کجا بود سعید به من نشون نداد . پدرم حرف را عوض کرد و گفت بچه ها خسته هستند دیگه وقت خداحافظیه ، بلند شین همه بلند شدند دایه همچنان نشسته بود.

 

مادرم گفت : دایه خانم شما چی ؟ دایه گفت من مزاحم نمی شم همین جا یه گوشه می خوابم با چشم به مادرم اشاره کردم ببرش مادرم خیلی باهوشه فورا گفت نه بابا اینجا مناسب شما نیست امشب میریم خونه ما تا صبح از گذشته ها حرف میزنیم و دست دایه را گرفت و از خونه  بیرون رفتند با رفتن مهمان ها به مدیر زنگ زدم و ازش خواستم تا سهیلا را به خانه ما بیاره ، اول مخالفت کرد اما با اصرار من قبول کرد و نیم ساعت بعد سهیلا پیش ما بود .

 

با سودابه اتاق مهمان را حاضر کردیم سهیلا تو اتاقش جا گرفت .روز پر التهابی را پشت سر گذاشته بودیم .همه خوابیدیم صبح سهیلا از ما  زودتر  بیدار شده بود و صبحانه را حاضر کرده بود . سهیلا به ما گفت که احساس آزادی و آرامش می کنه و از ما تشکر کرد .

سودابه مادرش را در آغوش کشید و گفت : مامان تو باید قوی باشی و از کسی که تو را به این روز انداخته و من و تو را جدا کرده انتقام بگیری. سعید هم به ما کمک می کنه .

 

سهیلا گفت : شما به من اعتماد کردین منم باید نشون بدم لایق اعتماد شما هستم .دیشب تا صبح به این فکر کردم برای رسوا کردن دایه شما بهش نزدیک بشین .

تو خونه اش اون یه صندوق کار اصفهان داره کلیدش هم خرابه میت ونید پاسپورت های گم شده اونشب ما را توی اون پیدا کنید . پرسیدم سهیلا جون ، دایه چه دشمنی با شما داره ؟ گفت : نمی دونم اما باید ازش سردربیارم  .

اون روز که سودابه به دنیا اومد دایه می خواست بچه رو از بین ببره من مطمئن هستم .، اما آمدن مرادی اونم بی خبر مانع کار دایه شد .

 

اون مهر دیوانگی به من زد و با سر و صداهایی که تو خونه راه می انداخت اعصاب منو بهم می ریخت و اینهمه سال منو از دخترم جدا کرد .

صبحانه تمام شده بود زنگ خونه به صدا در اومد به همدیگه نگاه کردیم ، کی ممکنه باشه ؟ سهیلا گفت دایه است . گفتم : نه اون نمی تونه باشه سهیلا محض احتیاط تو اتاق رفت و در اتاق را از پشت قفل کرد . من در را باز کردم دایه پشت در بود نون تازه خریده و اومده بود .

 

مستقیم به آشپزخانه رفت از طرز قرار گرفتن صندلی ها گفت : مهمون دارید ؟

سودابه گفت : تو از دیشب تا حالا خیلی تو کار ما فضولی میکنی منظورت از این کارا چیه از چی می خواهی سر در بیاری ؟

 دایه گفت : مگه چیزی از من مخفی کردی که من دنبالش باشم ؟ سودابه گفت : من بر خلاف پدرم از تو بدم میاد تا حالا هم بیشتر از هزار بار بهت گفتم پاتو از زندگی ما بیرون بکش و به طرف دایه حمله کرد من جلوشو گرفتم و روی صندلی نشوندم .

دایه عصبانی شد و گفت تو هم مثل اون مادرت خل و دیونه هستی بعد رو به من کرد و گفت : مادرش هم دیونه بود با شنیدن این حرف سهیلا از اتاق بیرون اومد و مقابل دایه ایستاد .

 

دایه از دیدن سهیلا عصبانی شد و با خشم غیر قابل وصفی به سهیلا نگاه کرد ! تو برگشتی ، به چه حقی دیونه ، و از جاش بلند شد اوضاع به کل بهم ریخت با حمله دایه به طرف سهیلا ، سودابه هم مثل یک گربه به سمت دایه حمله برد و تا می تونست اونو زیر مشت و لگد گرفت .

این حرکت سودابه به سهیلا قوت داد و اون به کمک سودابه رفت .اگه به داد دایه نرسیده بودم حتما کشته میشد.

 

سردرگم مانده بودم این چه دشمنی بود دایه با این زن به قول خودش روانی داشت ؟!! وقتی اونها را از هم جدا کردم فریادی سر سودابه کشیدم تا به خودش بیاد اونهم سهیلا را بغل کرد و سعی کرد اون رو آروم کنه.

 

ادامه دارد.............  

 

نوشته شده توسط gharibeh در چهارشنبه دوازدهم مهر 1385 ساعت 15:56 موضوع داستان | لینک ثابت

 

نوشته شده توسط gharibeh در جمعه هفتم مهر 1385 ساعت 13:30 موضوع داستان | لینک ثابت